طنین جان | ||
وه چه تنها و غریب اسمان خسته به دامان زمین روز هاسرد و گرفتار از غم یاد سهراب بخیر یاد ان روز که گفت غنچه ای می شکفد اهل ده با خبرند یاد لالایی غوک یلد ان سرو بلند کی جهان تنها شد؟ فقر ها ساعت چند؟ مرگ را چند خرید؟ روز را خسته شهر وه چه تنها و غریب که جهان سال به سال پی سهراب و دلش پی ان قایق بیهوده که بیهوده به وجد رنگ رخساره دریا بگرفت بال ها باز کند غصه ها قصه کند کاش جایی به نوایی سر ان شاخ بلند کودکی خسته ز بازی می گفت نبش ان لاله سرخ و گرفتاری شهر جای ان پیچک و پر های دل پروانه زیر ان سقف بلند غوک ها می خوانند خانه دوست کجاست؟ #حنانه-موسوی پور [ یادداشت ثابت - جمعه 99/4/21 ] [ 1:15 عصر ] [ Hana mosavi ]
|
||
[ طراحی : نایت اسکین ] [ Weblog Themes By : night skin ] |